Review: The Aerobed. It's Amazing, Mike!

Door Captain Pervert, 20 januari 2003

 

De gemiddelde student - op het kroost van Bentleyrijdend Goois volk na - is klein behuisd. Daarnaast moeten zij vaak (te) veel geld betalen voor woonruimte. Van "huis" kunnen we niet eens spreken, want het gaat meestal slechts om één kamer in een huis, waar men de keuken en sanitaire voorzieningen moet delen met drie, vier of meer anderen. Het gevoel dat René Froger bezong in "Een Eigen Huis" is hier dus niet echt terug te vinden. De gemiddelde student staat dan ook onder douche in de wetenschap dat er statistisch gezien altijd wel één huisgenoot is die regelmatig onder die zelfde douche staat te pissen.

Het is een dergelijke setting waarin we ons bevinden. Mijn kamer in Groningen. Of eigenlijk twee kamers, maar de ene bestaat slechts uit een éénpersoonsbed en een deur, veel meer is van die 4 m² niet te maken.

De andere kamer (14 m²) fungeert als woonkamer, eetkamer, computerkamer, base of operations, muziekkamer, thuisbioscoop, lounge en last but not least: studeerkamer. Met wat inzet en flexibiliteit valt hier prima te leven, zelfs als er gasten langskomen. Het wordt echter problematisch wanneer iemand blijft slapen. Zeker wanneer het gaat om vrouwvolk, dat perse met JOU in één bed wil liggen. De oplettende lezer denkt nu natuurlijk onmiddellijk: "Wie heeft het over slapen?" maar ook Ron Jeremy heeft af en toe wat nachtrust nodig. En als je het er voor over hebt om uren wakker te liggen, slecht te slapen, te dromen dat je Koos Alberts bent en vervolgens te ontwaken met een gevoel alsof je door Marco Bakker bent aangereden, is dat éénpersoonsbed natuurlijk een optie. Voor mij niet.

Toen dacht ik dus: het is het tijd voor een Amazing Discovery. Ik herinnerde me een "infomercial" van Tel Sell, waarin men het heeft over een zogenaamd Aerobed. Dat is, in het kort gezegd: een groot, tweepersoons luchtbed met ingebouwde elektrische pomp. De presentatie is in handen van een duo volgens het welbekende Bassie en Adriaan principe: de ene persoon (de aangever, vrijwel altijd een kortzichtige, naïeve oelewapper) heeft een probleem, en de andere heeft de ideale oplossing waar de eerste persoon aanvankelijk sceptisch tegenover staat. Uiteindelijk raakt hij natuurlijk dolenthousiast en vertelt hij ons maar al te graag waar we dit ongelooflijke artikel tegen een veel te hoge prijs kunnen bestellen. En vergeet niet dat het nergens anders te bestellen is! Niet goed, geld terug.

En laten we er maar niet omheen draaien: je moet wel een achterlijke gladiool zijn als je iets bij Tel Sell of What's in Store bestelt. Volgens de Consumentengids is zeker niet alle aangeboden waar complete rotzooi, maar één ding is zeker: het kan VEEL goedkoper. Met dit in mijn achterhoofd ging ik dan ook op zoek naar het Aerobed op internet. Erg verbaasd was ik dan ook niet toen ik het volgende ontdekte: op Telsell.com was het Aerobed te koop voor € 122,95 en op Locotoko.nl voor slechts € 89,- (incl. rembourskosten). Het zij wel vermeld dat je bij Telsell naast het exemplaar dat Locotoko verkoopt (de TV-versie), ook nog kunt kiezen voor een smallere éénpersoonsversie, of juist een iets bredere versie. Ik dacht niet lang na en besloot het erop te wagen (4 december 2002). 

Frappant is echter wel dat op het moment van schrijven van deze review (20 januari 2003), het Aerobed ineens is verdwenen uit het assortiment van Locotoko, maar hij is elders op het internet ongetwijfeld nog wel goedkoper te krijgen dan bij Tel Sell. Hoe dan ook, de opgegeven levertijd bedroeg twee weken, en na 15 dagen kon ik mijn Aerobed ophalen van het postkantoor. Een opvallend kleine doos werd mij overhandigd, en hij was ook lichter dan ik verwacht had. Nieuwsgierig fietste ik naar huis.

    

    

De doos bevatte alles wat je zou verwachten: een zak met daarin natuurlijk een Aerobed, een reparatieset, een flinterdunne handleiding in tien talen, en een leuk briefje: 

De motor had zowaar een Europese stekker, dus ik stak hem erin en begon te pompen. Nu we toch in die sfeer zijn, het bed rook heel erg naar rubber, ongeveer zoals een rubberboot van de Vrijbuiter. Daarnaast zag het bed er ook heel anders uit dan ik had verwacht; het materiaal was ook gewoon rubberbootrubber. Redelijk dik, maar niet revolutionair. Het was gewoon een rubberboot in de vorm van een bed, met een stofzuigermotor eraan.

Na precies één minuut - zoals de Tel Sell mevrouw mij beloofd had - leek het bed inderdaad hard genoeg om op te liggen. Dat die ene minuut gepaard zou gaan met een flink stuk herrie had ze gemakshalve maar even achterwege gelaten. Gelukkig is het maar één minuut, en kan je daarna lekker slapen. Tenminste, dat hopen we!

   

   

De vormloze zak rubber vouwde zich automatisch uit tot een luchtbed van 188x140x20 cm, een twijfelaar dus. De hardheid van het bed is makkelijk aan te passen: door op een rubberen ventielknop te drukken ontsnapt er lucht, en door met een ander knopje de motor aan te zwengelen kunt je je Aerobed zo hard maken als een pingpongtafel. Het was een raar en enigszins teleurstellend gezicht om te zien hoe het kale rubberbootbed zich als een amoebe over de vloer verspreidde, maar met wat beddengoed (er passen zowaar gewone matrashoezen om het Aerobed) daalde het goedkope-vakantie-op-Texel-sfeertje in de kamer al aanzienlijk. Het is dan ook niet voor niets dat je het ding op TV niet te zien krijgt zonder textiel eromheen (een dergelijke hoes is bij Tel Sell los verkrijgbaar voor een kleine € 30,-).

Maar in waar het uiteindelijk om gaat, stelt het bed niet teleur. Het ligt niet zo goed als een gewoon bed, maar als je noodgedwongen hierop moet slapen, is het zeker geen straf. De vuurproef voor het Aerobed kwam echter toen ene Nynke J. zich aanmeldde als testpersoon, om het bed met zijn tweeën een nacht te testen. Het plezier in biljarten onder de dekens wordt niet of nauwelijks beïnvloed door de ondergrond waarop dat plaatsvindt, iets wat je van slapen helaas niet kan zeggen. Het testpersoon had dan ook een flink ochtendhumeur: "ik flikkerde steeds tussen het bed en de bank als jij je omdraaide". En zo was het ook: zodra de één een beweging maakte, was dat voldoende om de ander te wekken. Na een tweede nacht testen bleek echter dat het bed harder opgepompt had moeten worden. Het probleem was nu al heel sterk verminderd.

Wat me nog het meeste verbaasde, was dat het Aerobed heel makkelijk terug in de zak te proppen was. Vaak is het uren vouwen, rollen en kloten met tenten en rubberboten om ze in hun verpakking te wurmen. Dat viel met het Aerobed dus erg mee.

 

Conclusie:

Pros

  • Goedkoper dan een slaapbank
  • Licht
  • Snel opblaasbaar
  • Comfy

Cons

  • Met twee personen iets minder comfy

 

 

 

Dit was het dan. Ik hoop dat jullie ervan geleerd hebben dat je je met een Amazing Discovery niet altijd bekocht hoeft te voelen, maar het is wel raadzaam om eerst op internet te zoeken naar wat onafhankelijke informatie.

Tot de volgende keer, misschien dan een review van de Fitness Strider

Links

 

Captain Pervert