Aanvankelijk zou de zomervakantie van 2001 worden doorgebracht
in een fantastisch vakantiehuisje in Zuid-Frankrijk. Omdat het huis in bezit was
van Irin's "ome Lou" zouden we er tegen een vriendenprijsje in kunnen trekken.
(lees
hier meer). Echter nadat een deel van de Cosa de huur reeds aan Irin had
overgemaakt, kwamen de plannen ineens op de helling te staan. We mochten
namelijk maar met 6 personen in het huisje. Aangezien we met z'n 9-en waren
(Volledige Cosa Nostra + Valerie) zouden drie personen op een plaatselijke
camping moeten gaan staan. Voor de echte Cosa Nostrianen was dit natuurlijk een no-go.
Naast het feit dat we een vakantie voor Irin en z'n
metgezellen zouden gaan bekostigen, moesten we haastig op zoek naar een
plan B. Vlak voor onze geplande datum van vertrek kregen we gelukkig de
mogelijkheid om een mooie ruime Renault Scénic te huren. Aangezien Arnaud en Wim
verhinderd waren om mee te gaan, pasten we met z'n 5-en precies in de automobiel
en met goede moed (en zonder verdere plannen) cruisden we naar België.
We sloegen ons eerste kamp op in de Ardennen (Spa). Dit bleek
echter een minder geslaagd idee, omdat het principe jongerencamping hier
volledig onbekend was. Na een paar dagen namen we daarom de Route-66 dwars door
België en vonden we midden tussen de drukte (en in de stromende regen) een
plekje op een jongerenveld in Blankenberge (25 km onder de grens met Zeeland).
| Al op de eerste dag ervaren
we de slechte infrastructuur van onze Zuiderburen. File op een betonbaan.
|
Eenieder die ons onnodig
oponthoud bezorgt, hier een inhalende touringcar, komt in aanraking met "de
Vinger" |
Na half
Nederland door te
zijn gereden in dezelfde auto als de Funnyman, slaat de geestelijke
uitputting toe.
|
Op de eerste ochtend in Spa
komt Tako het grote nieuws brengen dat er een warme bakker op de camping
aanwezig is. |
|
Natuurlijk wordt er na het
ontbijt geëzeld (onder toeziend oog van de broer van gabber Piet). |
Nadat Thomas heeft verloren,
probeert iedereen hem natuurlijk zo pijnlijk mogelijk te raken met de bal. |
|
Op een geïmproviseerd
kooktoestel bereiden Tako en Herre een gebakken ei. |
Genieten van een stevig
ontbijt na een avond doorhangen. |
|
Natuurlijk zijn er echter
altijd figuren die de rust moeten verstoren met hun onaflatende drang om foto's te nemen. |
Dit tot ongenoegen van
Herre... |
...die
het ontbijt nog eens gedetailleerd in geur en kleur vast legt. |
Om de eerste zonnige dag in de
Cosa vakantiegeschiedenis te vieren, besluiten Herre, Thomas en Tako een frisse
(zeg maar gerust koude) duik te nemen. |
Overzichtsshot van het niet
al te grote zwembadje. |
Door onze eerdere vakantie ervaringen waren we geheel
voorbereid op een worst-case-scenario qua weersomstandigheden: in ieder
geval waren er genoeg Suske en Wiskes mee. |
| Tako
en Thomas besluiten een wedstrijdje hooghouden uit te vechten. De winnaar
hiervan mag duidelijk zijn. |
Omdat het enige vertier binnen een cirkel van 100km een potje voetbal was,
trokken we na drie dagen in de richting van de Belgische kust. |
| Daar aangekomen,
bleek het weer niet mee te zitten. Het doet Thomas' rotsvaste zonnige humeur
gelukkig niets. |
In de stromende
regen moet de tent echter wel worden opgezet. |
Andries
demonstreert hier de mate van doorweektheid. |
Herre is blij dat
de tent eenmaal staat, maar Svend kan er niet om lachen. |
Ook Thomas is inmiddels
ingestort. Hij wil naar huis en komt de auto niet meer uit voor het droog
is. |
Na een spoedberaad besluiten
we de (lekkende) tent te laten staan zoals hij staat en het centrum op te
zoeken. |
Daar aangekomen blijk de
zondvloed te zijn opgehouden en komt zowaar het zonnetje te voorschijn. |
Met hernieuwde krachten wordt
de vakantie voortgezet. |
Tako poseert op de boulevard
van Blankenberge. |
Een stoel onder je aars, een
kratje onder je voeten, een zonnetje op je borst. Wat wil je nog meer! |
|
Een geslaagde maaltijd
eindigt uiteindelijk in een spaghettigevecht, dat ruw wordt verstoord door
de particuliere bewakers met opgefokte pitbulls. |
|