Cosa Nostra LAN #1 - De Pioniers

Plaats: Roden (Herre's place) Datum: Kerst 1998 Deelnemers: Andries, Herre, Irin (Maarten)

De kerstvakantie van 1998 (5e klas) zou het decor vormen van de eerste Cosa Nostra LAN in de geschiedenis. Andries, Irin en Herre zouden als netwerkpioniers het eerste Cosa Nostra Local Area Network opzetten. De overige leden waren allemaal verhinderd van deelname (Svend, Tako en Arnaud omdat hun systeem dusdanig was verouderd dat er geen normaal spel meer op gespeeld kon worden, Thomas omdat hij rond deze tijd nog nooit van een PC had gehoord en Wim mocht niet komen, omdat de Rosier-486 beschikbaar moest zijn voor de vakbond van zijn broer).

Toen we alle drie met enige moeite onze Coax kabels en TCP/IP instellingen aan de praat hadden gekregen was onze eerste LAN een feit. We hadden allemaal, volgens Cosa Nostra Netwerk normen, een zeer ruime plek tot onze beschikking. Iedereen had een eigen bureau en er hoefde dus nog geen gebruik te worden gemaakt van tuin- en bijzettafeltjes. Er moest echter wel een raam worden afgeplakt omdat Andries voortdurend zat te zeuren over de felle zon, en op de ene of andere manier kreeg Irin iedereen zover dat het raam de hele tijd open mocht staan, zodat er een luchtstroom van buiten naar binnen ontstond die door zijn processor blies en er ervoor zorgde dat het de hele tijd ijskoud was.

Nog wat onervaren met het gebruik van meerdere computers tegelijk, en nog niet op de hoogte van het gemiddelde stroomverbruik, durfden we niet meer dan 2 computers op een stroomgroep aan te sluiten, en daarom werd er eerst een hoogspanningskabel naar de keuken aangelegd. (Latere LAN's wezen uit dat bij het aansluiten van zeven PC's op een groep de stoppen pas doorslaan, zie LAN #3.) Na enig gezeur van Irin, die claimde dat zijn computer zou ontploffen als hij samen met Andries' PC van hetzelfde stopcontact gebruik zou moeten maken, kregen we onze systemen aan de praat. Alle D-merk DTC Coax-kaarten bleken te werken en nadat Andries en Herre zich over de psychologische drempel hadden gezet om hun computers in directe verbinding te stellen met het meest onstabiele systeem van het westelijk halfrond, konden we aan de slag.

Natuurlijk begonnen we met het spel der spellen: Half-Life. Omdat Counter-Strike destijds nog niet bestond moesten we ons vermaken met de originele Half-Life Deathmatch. Dit was allesbehalve saai. Meteen kreeg iedereen zijn eigen karakteristieke skin. Irin zaaide dood en verderf als Grunt, Herre stierf menigmaal in zijn robotskin en Andries stelde zich als "Barney" keer op keer beschikbaar als schietschijf. In levels als Frenzy, Crossfire en Stalkyard werden wij door Irin ontgroend. Naarmate de uren vorderden, slaagden Andries en Herre er door zorgvuldig teamwork en goed uitgedachte naaiacties er steeds vaker in om Irin ook dood te krijgen.

Omdat we erachter kwamen dat drie man relatief saai was en omdat er nog een ongebruikte computer in de kamer stond, besloten we de volgende dag een extra netwerk kaart te kopen en deze in de P200 te stoppen. Maarten was bereid om hierop te gaan spelen. Hierdoor hebben we de rest van de tijd met ons vieren menig potje Half-Life gespeeld.

Om af te kicken van Half-Life, speelden we af en toe ook nog een potje Delta-Force Cooperative. Door goed geplande acties zuiverden Andries en Herre menig level van ongure personen, hierbij tegengewerkt door hun teamlid Irin die zijn kogels voornamelijk op zijn teamleden afschoot. Gevoed door cola, chips, pizza en tosti's kwamen we de dagen door. Op de laatste dag waren we het er allemaal over eens dat we dit zeker nog een keer over zouden moeten doen, en dit betekende dan ook het begin van een hele serie Cosa Nostra LAN's.

De glorietijd van de 14 inch monitoren

Tweety

<<Terug