Toen de Partyschuur van de familie Bouwman in Lettelbert als enige mogelijke locatie voor een Paas-LAN uit de bus kwam, bestond bij een aantal personen een lichte vertwijfeling over de uitvoerbaarheid van Cosa LAN numero zes. Deze schuur had zich al vaak bewezen als ideale locatie voor een Cosa- of schoolfeest, maar niemand had echt behoefte om zijn dierbare PC in deze bouwval te deponeren. Alle twijfels werd echter weggenomen toen bekend werd dat we niet in de schuur, maar in het gerieflijke woonhuis ernaast mochten gaan zitten. Een grote, warme, niet-lekkende kamer, met een kleine keuken en een aantal bedden.

Naast Irin en Maarten bleken alleen Andries, Arnaud en Herre tijd vrij te kunnen maken, waarna besloten werd om Jochem, een vriend van Maarten, ook uit te nodigen, zodat we met z’n zessen waren. Het meest riskante gedeelte van de hele LAN, het vervoeren van 3 computers over het ellenlange, onbegaanbare, hobbelige, uitgesleten en gevreesde boerenpad, verliep goed. De schade bleef beperkt tot de netwerkkaart van Herre, die uit zijn transistors was gerammeld. Na talloze uren frustratie bood de DTC (zoals zo vaak) uitkomst, en zag zijn laatste Coax-kaart over de toonbank gaan. Nadat we allemaal onze protserige 17” monitoren hadden opgesteld, maakte Jochem onze ego's met de grond gelijk door aan te komen zetten met een 19” flatscreen-monitor, gekoppeld aan een processor die zonder waterkoeling twee keer zo snel liep als Irin’s diepvries-CPU.

De plek van huismeester Irin...>	...en die van Maarten en Jochem.
Herre had een lekkere ruime plek weten te claimen...	...met daarnaast Andries.
Arnaud, verantwoordeijk voor de registratie van de LAN op foto en video, had een centrale positie toebedeeld gekregen.	Mede doordat de lekkere plekken bezet waren.
"Wat mot dat naar mijn scherm te kijken!"	"Zo doe ik toch ook niet bij jou!"

Nadat alles aangesloten was besloten we de LAN in te wijden met een gezellig potje Counter-Strike. Dit potje bracht echter enkele opmerkelijke dingen aan het licht. Ten eerste bleken de Counter-Strike “skillz” van Irin helemaal niet beter te zijn dan de (ondertussen door kabelinternet getrainde) anderen, en ten tweede bleken er twee personen (lees: Jochem en Maarten) te zijn, die de hele gameplay verneukten met hun reactievermogen van 0 seconden, en een precisie die Nalin niet zou misstaan. De oorspronkelijke 3 vs. 3 - teams werden dan ook al snel veranderd naar 4 (Cosa) vs. 2 (Maarten en Jochem). Door het toepassen van enkele huistechnieken als “De Muur van Lood”, “Meet Wim!” en de “Texas-Rangers” wist het Cosateam in enkele potjes zelfs als overwinnaar uit de strijd te komen.

Maarten en Jochem gaven ons les in Counter-strike...	...maar met naaiacties vochten we ons terug.
De eindstand zei veel.	Het Cosa team bereid zich voor op een zelfmoord-actie.

Naast het edele Counter-strike was Codename Eagle inmiddels uitgegroeid tot een ander vast LAN-spel. Met behulp van een geïmproviseerde 30 meter lange telefoonsnoer werden custom mappacks van het internet gedownload, wat natuurlijk weer bijdroeg aan het speelplezier. Voor het eerst verscheen ook Dutchbat ten tonele. Wanneer - waar ook ter wereld - een conflict dreigt uit te groeien tot een wereldcrisis, komt Dutchbat in actie. Onder zenuwslopende omstandigheden coördineren Karremans en Snorremans de interactie tussen luchtsteun en veldteam. Militaire bliksemacties te plekke, geregisseerd door de meest geavanceerde naaitactieken ter wereld. Dit zorgde bij veel spelers tot irritaties, maar wekte natuurlijk ook een stilzwijgende bewondering op.

Captain Pervert doet vervelend.	Team blauw lanceert een grondaanval met buggies.
In Delta Force verpest Arnaud een spannend duel tussen Snorremans en Karremans in de toren.	Captain Pervert schiet zijn maat Snorremans te hulp in de strijd tegen DeGroteBosneger.

Om de honger naar strategiespellen van sommigen te stillen, werd Age of Empires II uit de kast getrokken. Andries en Herre, beiden behoorlijk ervaren in het voeren van "midieval warfare", namen het op tegen Arnaud, Maarten en Jochem. Arnaud wreef zich in de handen, maar het kwantitatieve overwicht van zijn team sloeg al snel om in kwalitatieve inferioriteit, toen Jochem zich hardop afvroeg: "Hoe bouw ik eigenlijk een huisje?"

Verbeten vocht Arnaud voor wat hij waard was (niet bijster veel). Maarten werd al snel verpletterd door Herre, die ondertussen een militaire parade opvoerde, dwars door Arnaud's basis. Vervolgens "vergat" hij even dat zijn ridders daar stonden, waardoor deze automatisch begonnen te ageren tegen Arnaud's eenheden en gebouwen. Arnaud zelf had het ondertussen druk met Andries, die provocerend een groepje soldaten vlakbij één van Arnaud's wachttorens had geposteerd. Prompt vlogen hen natuurlijk de pijlen om de oren. Andries interpreteerde dit onmiddellijk als een "daad van oorlog" en het duurde niet lang meer, of Arnaud was van het toneel verdwenen. Jochem wist nog een harde klap uit de delen aan het leger van Andries, maar ook hij hield geen stand. Herre en Andries hadden gewonnen.

Nadat Herre de lamp kapot had gekopt, werd dit uitvoerig gereconstrueerd.	"Ik ben Andries en ik doe Wim na."
Arnaud met een blikje op zijn hoofd.	Andries en Herre hebben als enige aan een lunch gedacht.

Buiten het spelen van games, was deze LAN ook uniek in andere opzichten. Voor het eerst werd een algemene voedsel-voorraad ingeslagen, die zorgde voor de eerste hongerloze LAN (sindsdien vaste prik). Verder heeft iedereen zijn mentale hardheid aanzienlijk vergroot na een avondmaaltijd te hebben genuttigd aan een tafel waaronder de Piratenhond aka Kobas zich had genesteld. Verder zorgden de nachtelijke uren voor naaiacties, die in grootsheid terug deden denken aan de tijd dat broeder Wim in dezelfde kamer, in zijn Olifantenlul de nacht doorbracht.

Jochem en Maarten verkeren nog in trance, terwijl de rest al aan het eten is.	Schaftttijd. De zweterige blikken worden veroorzaakt door de hond onder de tafel.
Het hoogstepunt van Arnaud's LAN: macaroni met kaas.	een lading suiker was de macaroni nog wel te eten.

Cosa Nostra LAN #6 - De Muur Van Lood