Plotseling georganiseerd, haastig iedereen opgetrommeld. drie dagen plezier. Dat zijn de steekwoorden van de achtste [Cosa]LANparty, dit keer wederom bij de Heetla's in Roden.

Na 3 LAN's gemist te hebben, deed Svend eindelijk weer mee, en ook Tako was van de partij. Vol goede moed sloot hij zijn PC aan, in de hoop dat hij dit keer WEL zou kunnen spelen. Niet dus. Na een hele donderdagavond prutsen was er eindelijk beeld, en na eindeloos uitwisselen van netwerkkaarten zelfs een netwerkverbinding. De pret kon beginnen. Uiteindelijk hebben we een viertal spellen (waarop ik straks in zal gaan) het meest gespeeld. Operation Flashpoint was erg teleurstellend, Total Annihilation werkte niet, Red Alert bleek niet te functioneren onder Windows XP en er was - godzijdank - alleen van Andries' kant animo voor Unreal Tournament.

Thomas werd van het station opgehaald.	Achterin was het een beetje krap.
Tako's PC bleek zowaar in staat om te funcioneren.	"Dat is mooi, jongen."

Dit spel bleek een groot deel van zijn charme te hebben verloren. Echt serieus spelen bleek al gauw saai (aanvankelijk was Arnaud oppermachtig en later kreeg Thomas ineens bovenmenselijke skills). Het draaide dan al gauw uit op melige spelletjes in melige maps, zoals cs_mall, cs_mansion en cs_estate ("Ik kom de TV repareren!"), met melige nicknames zoals Remco Reuzelkeutel, Garvey Arsemaster, Jean Luc Picard en The Repair Guy.

Zoals altijd weer dikke lol. Verrassend waren de vliegkunsten van Svend, die maandenlang op internet geoefend had. Samen met Dutchbat (Andries en Herre, alias Karremans en Snorremans) bestreed hij de kamikazepiloten Gijsbert (Arnaud) en Zaad (Thomas), die een zeer onberekenbare - en gevaarlijke - nieuwkomer achter de hand hadden: Mandark (Tako).

Een Dutchbat helicopter neemt de Zeppelin onder vuur.	Thomas zaait chaos in de blauwe basis.
Andries achtervolgd door Thomas	Terwijl Andries screenshots maakte, ging Thomas de vlag jatten...

Na lang onderhandelen kwamen de volgende teams op tafel: Svend, Herre en Thomas tegen Arnaud en Andries. Om vechtpartijen te voorkomen werd het gebruik van superwapens (nukes) van tevoren uitgezet. Het begon allemaal erg aardig, totdat Andries al na 5 minuten onder de voet werd gelopen door Herre ("Godverdomme, we kunnen wel weer stoppen. Jezus. Vind je dat nu leuk? Een potje verzieken?"). Ondertussen werd het grootste deel van Arnaud's G.I.'s door Thomas' snipers omgelegd, en zijn tanks raakten slaags met een Prismatank-divisie van Herre. Twee relatief lichte aanvallen, die tezamen leidden tot de ondergang van Arnaud's basis.

Zijn resterende troepen (één G.I., twee harvesters en een vijftal Miragetanks) vroegen asiel aan bij Andries, wiens basis ondertussen ook al met de grond gelijk gemaakt was ("Wij hebben geen huis meer, wij zijn nomaden"). Toen was het gauw gedaan met de alliantie Andries-Arnaud. Thomas had ondertussen een dozijn tanks opgesteld in en rond de basis van Svend (die verder niet echt een rol van betekenis speelde, af en toe vlogen er wat Harriers door het beeld en die waren dan van hem), en wilde de alliantie verbreken om het spel zo nog een onverwachte wending te geven. Helaas was hij daarmee net te laat: Svend en Herre hadden de dappere nomaden reeds verslagen, waardoor het spel afgelopen was.

Hèt nieuwe Cosa Nostra LAN-spel bleek niet het teleurstellende Operation Flashpoint, maar Ghost Recon. Elkaar afschieten was even leuk, maar verveelde snel. Het meest briljante gedeelte van dit spel bleek co-op, het samen uitvoeren van missies. Samen door de bosjes sluipen en badguys afknallen, en alles zo tactisch mogelijk. Na 3 dagen hadden we dan ook alle missies in het spel van achter naar voren uitgespeeld.

Herre, Andries en Thomas bestormen een neergestort vlietuig.	Op deze boerderij woont geen vriendelijk volk.
Target neutralized.	Verderop wordt een kruispunt bewaakt. Niet lang meer.

Zelfs de achtste maal dat we een netwerk gingen bouwen ging niet alles probleemloos, maar uiteindelijk was het weer erg geslaagd. Toch blijft het streven om eindelijk met zijn achten te gaan spelen. Irin liet verstek gaan en Wim was weer eens op skivakantie (dit keer in Tsjechië).

Thomas had het gedicht van de WC uit zijn hoofd geleerd.	Alvast een eerbetoon aan Freddy Heineken, die een week later zou overlijden.
Het fraaie decor van de eetkamer in huize Heetla.	Geniet, maar drink met maten.
U mag doorrijden naar het eerste raam.	Andries was het niet met het menu eens. Dit werd hem niet in dank afgenomen.
Na een wilde knokkerij bleek Andries' horloge het niet te hebben overleefd.	Arnaud was er ook, en hij had trek.

Cosa Nostra LAN #8 - Knallen met Kerst