Thomas

Thomas Christian Witteman (30 december 1981) heeft van de groep wellicht de grootste metamorfose doorgemaakt. We leerden hem kennen als klein kereltje met een Kappa jas, Nike schoenen en een verzameling dubieus Japans filmmateriaal met titels als "De Man met de Duizend Lullen". Dit laatste is blijkbaar een familietrekje: Thomas ging graag op logeren bij zijn neefje, want zijn oom had een collectie "Astelix en Obepix" boekjes.

Datzelfde neefje speelt een grote rol in tal van spectaculaire verhalen over vakantiewerk op de bloembollenkwekerij van Thomas's familie, waar Thomas en zijn neefje altijd dronken op het werk verschenen, en met een heftruck volgepakte pallets met bloembollen omver reden. De oma van Thomas woonde in een commune, waar men altijd samen douchte. Het is niet verwonderlijk dat vooral dit laatste verhaal een heel eigen leven is gaan leiden, maar heeft er samen met de verhalen over zijn neefje wel voor gezorgd dat twee dingen de rode draad in Thomas' leven vormen: dronken zijn en in je blote reet lopen.

Thomas was op de middelbare school een fanatiek tekenaar, en hij uitte zijn morbide fantasieën in schriften vol bloederige prenten, waarin kabouters vaak apocalyptische oorlogen uitvochten. Na zijn verhuizing naar Delft om daar Bouwkunde te gaan studeren, veranderde etterbakje Thomas geleidelijk in een onvervalste corpsbal, maar dan wel eentje die houdt van manga en hardcore, dus in de kern is hij hetzelfde gebleven. Blauwdrukken van de gebouwen die hij tekende werden voorzien van kabouters in de kruipruimte, en relikwieën zoals de zelfgemaakte Beretta met demper en de vlindermesjes zijn nooit van zijn zijde geweken.

Ironisch genoeg heeft de laatste tijd weer een gedaanteverandering in omgekeerde richting ingezet: Thomas is getemd door Marloes (niet dat dat hem ervan weerhoudt rond te lopen met een string in de vorm van een schaap), heeft een serieuze baan en woont samen in Den Haag. Daar deed zich het voorlopige hoogtepunt in Thomas' leven voor: de aanschaf van een Playstation 3 en een 42" Sony LCD televisie. Zoveel geld had Thomas in zijn leven nog niet uitgegeven. We kunnen slechts gissen hoe de aanschaf heeft plaatsgevonden: waarschijnlijk heeft hij zijn geld vijf keer nageteld en de TV vervoerd in dikke lagen schuimrubber. Maar hij staat er, en Thomas is er blij mee. Je mag er alleen niet aankomen...